تاریخچه ثبت احوال استان
از سال 1312 که فعالیت ثبت وقایع حیاتی با تنظیم اولین سند هویتی و تابعیتی در شهر فعلی لنده ازتوابع شهرستان کهگیلویه شروع شد ، تاسال 1337 کلیه حوائج  سجلی مردم و کار ثبت وقایع حیاتی توسط مامورین سیار ثبت احوال شهرستان بهبهان که قبلاً‌جزیی از استان هفتم کشور به مرکزیت شیراز بود صورت می گرفت.
در سال 1337 اداره ثبت احوال کهگیلویه از ثبت احوال بهبهان منتزع و در شهر دوگنبدان مستقرو مسئولیت ثبت و قایع در محدوده فعلی استان به آن اداره محول گردید.
در سال 1342 که فرمانداری کل کهگیلویه وبویراحمد ایجاد شد ثبت احوال بویراحمد نیز از ثبت احوال کهگیلویه منتزع و در شهر یاسوج مستقرگردید.
بدنبال ارتقاء فرمانداری کل کهگیلویه و بویراحمد به استان در سال 1353 و ایجاد شهرستانهای بویراحمد ، گچساران و کهگیلویه ، اداره ثبت احوال گچساران نیز ایجاد و از ثبت احوال کهگیلویه منتزع و ثبت احوال کهگیلویه از شهر دوگنبدان به شهر دهدشت منتقل و مشغول اراده خدمات گردید.
بعداز پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و به دنبال درخواستهای مکرر مردم ساکن در حوزه استحفاظی بخشها و اهتمام مسئولین امر در سال 1371 ادارات ثبت احوال بخشهای لنده ، بهمئی و چاروسا ایجاد وپس از انتزاع از ثبت احوال کهگیلویه در مراکز بخشها مستقر ومشغول ارائه خدمات گردیدند. در سال 1378 نیز در بخشهای باشت ،‌دروهان و مارگون اداره مستقل ایجاد و شروع به کارکرد که به دنبال ارتقاء بخش دروهان به شهرستان دنا و بخش بهمئی به شهرستان بهمئی  ادارات ثبت احوال آن بخشها به تبعیت از تقسیمات کشوری از اداره ثبت احوال بخش به اداره ثبت احوال شهرستان  تغییر نام دادند.در اوایل سال 1385 با حضور هیات محترم دولت در استان پیشنهاد تاسیس نمایندگی در بخشهای فاقد اداره تابعه استان داده شد که به لطف الهی 7 نمایندگی هریک با 2 پست سازمانی به تصویب هیات محترم دولت رسید که در سال 1387 پس از طی مراحل قانونی این نمایندگی ها رسماً فعالیت خودرا در مناطق محروم آغاز نمودند. با این توصیف اداره کل ثبت احوال استان در حال حاضر با یک واحد ستادی ، یک واحد پشتیبانی ، 9 واحد اجرایی مستقل ، 7 نمایندگی دائمی مشغول ثبت وقایع و خدمات رسانی به مردم شریف استان است.