سال تولید، پشتیبانی ها، مانع زدایی ها

تتمه ماه ذي الحجه
 

تتمۀ ماه ذی الحجه

1.       نامه پیامبر - صلی الله علیه و آله و سلم - به پادشاهان بزرگ

در این ماه در سال ۶ ﻫ پیامبر – صلی الله علیه و آله و سلم – نامه هایی به عنوان دعوت به اسلام و یکتا پرستی به پادشاهان کشورهای مختلف نوشته ، همراه با نمایندگانی برای آنها فرستادند . (۱)

1.       رحلت حضرت ابوذر

در این ماه در سال ۳۲ ﻫ جناب ابوذر در ربذه رحلت نمود (۲) او سوم یا چهارم یا به قولی پنجمین کسی بود که اسلام آورد و سپس به قبیله خود مراجعت نمود . لذا در بدر و احد و خندق حاضر نبود . بعد از این سه جنگ به خدمت پیامبر – صلی الله علیه و آله و سلم – رسید و در کنار آن حضرت بود تا زمانی که رسول خدا – صلی الله علیه و آله و سلم – به شهادت رسید .

مکان و منزلت ابوذر نزد رسول خدا – صلی الله علیه و آله و سلم – زیاده از آن است که ذکر شود . پیامبر – صلی الله علیه و آله و سلم – ابوذر را صدیق امت و شبیه عیسی بن مریم – علیه السلام – در زهد می دانست . آنچه از اخبار خاصه و عامه استفاده می شود آن است که بعد از رتبه معصومین – علیهم السلام – در میان صحابه کسی به جلالت قدر و رفعت شأن سلمان فارسی و ابوذر غفاری و مقداد نبوده است .

امام کاظم – علیه السلام – می فرماید : در روز قیامت منادی از جانب رب العزة ندا می کند : « کجایند حواریان و مخلصان محمد بن عبد الله – صلی الله علیه و آله و سلم – ، که بر طریقه آن حضرت مستقیم بودند و پیمان او را نشکستند ؟ سلمان و ابوذر و مقداد بر می خیزند .

هنگامی که عثمان خلافت را غصب کرد ابوذر در شام بود . او دنیاپرستی و ظلم معاویه را می دید و نمی توانست ساکت باشد . لذا زبان به توبیخ و سرزنش معاویه گشود و مردم را به ولایت خلیفه بر حق پیامبر – صلی الله علیه و آله و سلم – حضرت امیر المؤمنین – علیه السلام – فراخواند و مناقب آن حضرت را برای اهل شام بیان کرد ، به نحوی که بسیاری از ایشان را به تشیع مایل گردانید .

معاویه احوال ابوذر را به عثمان گزارش داد . عثمان در پاسخ او نوشت که ابوذر را بر مرکبی تندرو همراه با راهنمایی تندخو با شتاب به سوی مدینه روانه کن . معاویه ابوذر را که پیرمردی لاغر و بلند قد بود به ترتیبی که عثمان گفته بود روانه مدینه کرد .

هنگامی که ابوذر به مدینه رسید از شدت راه و بی جهازی شتر رانهایش خونی شده بود و با بدنی کبود بر عثمان وارد شد و عثمان به او جسارتها کرد و به کسی که رسول خدا – صلی الله علیه و آله و سلم – او را راستگو خطاب نموده بود نسبت کذب داد .

سرانجام دستور تبعید او را به ربذه صادر کرد . در ضمن گفت : ابوذر حق ندارد احکام دین را برای مردم بیان کند ، و هنگام خروج از مدینه کسی حق ندارد او را همراهی یا با او تکلم کند .

این خبر به امیر المؤمنین – علیه السلام – که رسید آنقدر گریست که محاسن شریفش از اشک چشم مبارک خیس شد و فرمود : « آیا با صحابی رسول خدا - صلی الله علیه و آله و سلم - چنین می کنند ؟ انا لله و ان الیه راجعون

سپس حضرت همراه دو نور دیده خود اما حسن – علیه السلام – و امام حسین – علیه السلام – و عقیل و عمار یاسر به مشایعت ابوذر رفتنتد و هر یک با کلماتی ابوذر را دلداری می دادند ، اگر چه مروان می خواست مانع شو ولی امیر المؤمنین – علیه السلام – او را دور کردند .

به این صورت ابوذر به همراه خانوادۀ خود به ربذه رفت ، و در آنجا فرزندش و همسرش که دختر عموی پیامبر – صلی الله علیه و آله و سلم – بود وفات کرده و به دخترش خبر از وفات خود داد ک رسول خدا – صلی الله علیه و آله و سلم – در بازگشت از تبوک به او فرموده بود .

بعد از رحلت ابوذر ، کاروانی از عراق آمد و عبدالله بن مسعود بر او نماز خواند ، و به دست مالک اشتر کفن و دفن شد (۳)

1.       مرگ ابوموسی اشعری

در ماه ذی الحجة سال ۴۴ ﻫ ( و به قولی سال ۴۲ و یا ۵۲ ) عبد الله بن قیس مشهور به ابوموسی اشعری به درک واصل شد . او بعد از هجرت در سالهای آخر عمر رسول خدا – صلی الله علیه و آله و سلم – به ظاهر اسلام آورد ، و آن قدر در نفاق و همدلی با عمر مشهور بود که او را جزء حزب عمر شمرده اند .

ابوموسی در لیلة المبیت در شب هجرت و در لیلة العقبة در جنگ تبوک و نیز در بازگشت از غدیر در عقبۀ هرشی ، جزء کسانی بود که قصد قتل پیامبر - صلی الله علیه و آله و سلم - را داشتند و اقدام کردند ، ولی خدا پیامبرش را حفظ کرد .

او اولین کسی بود که به عمر « امیر المؤمنین » خطاب کرد . عمر هم به خاطر اعتمادی که به ابوموسی داشت او را چهار سال والی بصره قرار داد ، با اینکه بیش از یک سال کسی را در رأس کاری قرار نمی داد . ابوبکر به او مسئولیتی نداد و عثمان او را از حکومت بصره عزل کرد .

او در واقعه جمل مانع از رفتن مردم برای یاری امیر المؤمنین – علیه السلام – می شد تا آنکه امام حسن – علیه السلام – آمده مردم را به یاری حضرت دعوت کردند و مردم هم اجابت نمودند .

سرانجام در ماجرای حکمین در دومة الجندل با عمروعاص تبانی کرده امیر المؤمنین – علیه السلام – را از خلافت خلع کرد . بعد از آن از ترس اصحاب امیر المؤمنین – علیه السلام – به مکه گریخت و در آنجا به درک واصل شد (۴ )

1.       وفات زراره

در این ماه در سال ۱۴۸ ﻫ ، دو ماه بعد از شهادت آقا و مولایمان حضرت صادق – علیه السلام – جناب زرارة بن اعین وفات کرد (۵) او در روز شهادت امام صادق – علیه السلام – در بستر بیماری بود (۶) بعضی وفات زراره را در سال ۱۵۰ ﻫ گفته اند (۷ )

او از اصحاب امام باقر و امام صادق و امام کاظم – علیه السلام – بود ، و نزد آن بزرگواران دارای منزلت و مقام خاصی بود .

مردی فقیه ، متکلم ، شاعر و ادیب بود ، و مشهور است که آن بزرگوار از اولین فقهای اصحاب ائمه – علیه السلام – بود .

اسم آن بزرگوار عبدربه ، و لقب او زراره ، و کنیه اش ابوالحسن و گاهی نیز ابوعلی خوانده می شود . پدرش اعین بن سنسن نام دارد . اولاد زراره حسن ، حسین ، رومی ، عبید ، عبدالله و یحیی هستند .

او مردی خوش سیما و جسیم بود ، که آثار عبادت از پیشانی او ظاهر بود و هیبتی خاص و نیکو داشت . مردم برای دیدن او جمع می شدند و انتظار می کشیدند ، و گاهی چنان ازدحام بود که زراره به خانه باز می گشت . (۸ )

ابن ابی عمیر که از بزرگان شیعه است ، می گوید : زمانی که از محضر جمیل بن درّاج – رحمه الله – استفاده می کردم به او گتفم : « چه نیکوست محضر تو و چه زینت دارد افده از مجلس تو » ! جمیل گفت : « امام به خدا قسم ما نزد زراره به منزله اطفال مکتبی هستیم ، :همچنین نزد معلم باشند » (۹ )

۱. بحار الانوار : ج ۲۰ ص ۳۸۲

۲. الغدیر : ج ۸ ص ۳۲۲ . البدایة النهایة : ج ۷ ص ۱۸۵ . تتمة المنتهی : ص ۱۵

۳. منتخب التواریخ : ص ۳۲ . متنهی الآمال : ج ۱ ص ۱۱۷-۱۱۸ . ابوذر غفاری : ص ۳۰-۴۰ . مراقد المعارف : ج ۱ ص ۱۰۱-۱۰۲

۴. تاریخ دمشق : ج ۳۲ ص ۱۰۰ . تذکرة الحفاظ : ج ۱ ص ۲۴ . منتخب التواریخ : ص ۶۳ ، ۲۱۴ . اغتیال النبی – صلی الله علیه و آله و سلم – : ص ۷۲-۷۸ . تتمة المنتهی : ص ۴۱ . شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید : ج ۳۱ ص ۳۰۳-۳۰۵ . بحار الانوار : ج ۲۸ ص ۹۹

۵. مسند زرارة بن اعین : ص ۲۳-۲۴

۶. اختیار معرفة الرجال ( رجال کشی ) : ص ۱۳۳-۱۴۲

۷. مسند زراره : ص ۲۶

۸. مسند زرارة بن اعین : ص ۲۹ . منتهی الآمال : ج ۲ ص ۱۷۱

۹. منتهی الامال : ج ۲ ص ۱۷۱

 

 

سال    
ماه
روز      
منطقه 
select
اذان صبح 05:07:10
طلوع خورشید 06:32:37
اذان ظهر 12:03:44
غروب خورشید 17:34:22
اذان مغرب 17:51:50
نیمه شب شرعی 23:18:44